То созами ошнояти нои ошнои нигоро

تا سازم آشنایت نا آشنا نگارا

Бегона кардам аз хеши ёрони ошно ро

بیگانه کردم از خویش یاران آشنا را

Бо онкии ҷуз сабо нест пайкии зи ман ба кӯяш

با آنکه جز صبا نیست پیکی ز من به کویش

Хоҳам ки раҳ набошад дар кӯй ӯ сабо ро

خواهم که ره نباشد در کوی او صبا را

Чун ман касе гузорад сар бар хати ғуломяш

چون من کسی گذارد سر بر خط غلامیش

Берун чаро наад кас аз ҳади хеши поро ?

بیرون چرا نهد کس از حد خویش پا را؟

Аз нав чаҳ хоҳад оради касро ба доми ишқаш

از نو چه خواهد آرد کس را به دام عشقش

Бо ошиқони дерин камтар кунад ҷафо ро

با عاشقان دیرین کمتر کند جفا را

Бо ҷаври он ҷафоҷу чандон накардаам ху

با جور آن جفاجو چندان نکرده‌ام خو

Корм ба хотир аз ӯ андеша ӣ вафо ро

کآرم به خاطر از او اندیشهٔ وفا را

Дардами балои ҳиҷрони дармони висоли ҷонон

دردم بلای هجران درمان وصال جانان

Дардо ки нест дармони ин дард бе дўоро

دردا که نیست درمان این درد بی دوا را

Гуфтам ки : гӯям имшаб танҳо ба ӯ ғами дил

گفتم که: گویم امشب تنها به او غم دل

Бемуддаӣ наёяд чун ёфт муддао ро

بی مدعی نیاید چون یافت مدعا را

Аз рух ба халқ бинмуд осори сунъи маъбуд

از رخ به خلق بنمود آثار صنع معبود

Ваз хеш кард хўшнўди ҳам халқ ва ҳам худо ро

وز خویش کرد خوشنود هم خلق و هم خدا را

Акнӯн ( саҳоб ) конҷораҳ ёфтанд ағёр

اکنون (سحاب) کآنجا ره یافتند اغیار

Шодам аз ин ки раҳ нест дар кӯии дӯсти мо ро

شادم از این که ره نیست در کوی دوست ما را