Ёд бе тобии рӯзи васл ёр омад маро

یاد بی تابی روز وصل یار آمد مرا

Чун бигӯаш афғони булбул дар баҳор омад маро

چون به گوش افغان بلبل در بهار آمد مرا

Ҷону дил бе тоби зулфӣ тобдор омад маро

جان و دل بی تاب زلفی تابدار آمد مرا

Бе қарории офати сабр ва қарор омад маро

بی قراری آفت صبر و قرار آمد مرا

Кор то мушкил нашуд дар ишқи марг осон нашуд

کار تا مشکل نشد در عشق مرگ آسان نشد

Уқдаҳои кори ман охир бакор омад маро

عقده‌های کار من آخر به کار آمد مرا

Ёди айши рӯзгори васли подошаш чаҳ буд ?

یاد عیش روزگار وصل پاداشش چه بود؟

Ончӣ бар сар аз ҷафоӣ рӯзгор омад маро

آنچه بر سر از جفای روزگار آمد مرا

Рафту дили барад аз ман ва акнӯн ғамаши резади зи чашм

رفت و دل برد از من و اکنون غمش ریزد ز چشم

Қатраҳои хӯн ки аз дил ёдгор омад маро

قطره‌های خون که از دل یادگار آمد مرا

Бо ту то рӯзи шумори афғон ки натавонам шимурд

با تو تا روز شمار افغان که نتوانم شمرد

Ғуссаҳои дил ки берун аз шумор омад маро

غصه‌های دل که بیرون از شمار آمد مرا

Бар сарати гуфто ки оем имшаб ва бар сар ( саҳоб )

بر سرت گفتا که آیم امشب و بر سر (سحاب)

Ончӣ аз ҳиҷрон наомад зонтзор омад маро

آنچه از هجران نیامد زانتظار آمد مرا