Шуълаи вар чун барқ хоҳам бе ту оҳи хеш ро

شعله‌ور چون برق خواهم بی تو آه خویش را

То кунам зон чора ӣ рӯзи сиёҳи хеш ро

تا کنم زان چارهٔ روز سیاه خویش را

Нест нозу ғамза дар фармон ӯ чун хусравӣ

نیست ناز و غمزه در فرمان او چون خسروی

Каз харобии манъи натавонади сипоҳи хеш ро

کز خرابی منع نتواند سپاه خویش را

Шиква ӣ ӯ ҷурми мо венаи ҷурмро дили узри хоҳ

شکوهٔ او جرم ما وین جرم را دل عذر خواه

То чаҳ сони хоҳеми узри узрхоҳи хеш ро

تا چه سان خواهیم عذر عذرخواه خویش را

Бас ки бошад моили худ шармро бандад ба хеш

بس که باشد مایل خود شرم را بندد به خویش

КоФгнд бар хештани доими нигоҳи хеш ро

کافگند بر خویشتن دایم نگاه خویش را

Ман надонистам буд куштани сазои ҷурми меҳр

من ندانستم بود کشتن سزای جرم مهر

Варна зу пинҳони нмикрдми гуноҳи хеш ро

ورنه زو پنهان نمیکردم گناه خویش را

Нест мейри корвонро эминии зи осеби роҳ

نیست میر کاروان را ایمنی زآسیب راه

То набошад раҳнамо гум карда роҳи хеш ро

تا نباشد رهنما گم کرده راه خویش را

Гарчи пер солхўрдӣ шуд ( саҳоб ) аммо кунад

گرچه پیر سالخوردی شد (سحاب) اما کند

Сарфи моҳи хурдсолии солу моҳи хеш ро

صرف ماه خردسالی سال و ماه خویش را