Имшаби он шамъи шаби афрӯз ба кошона кист

امشب آن شمع شب‌افروز به کاشانهٔ کیست

Равшан аз моҳи ҷаҳони тоби Рахш хона кист

روشن از ماه جهان‌تاب رخش خانهٔ کیست

Онкии зи афсонаи ман дӯш намерафт ба хоб

آنکه ز افسانهٔ من دوش نمی‌رفت به خواب

Имшабаши дида ба хоби хуш аз афсона кист

امشبش دیده به خواب خوش از افسانهٔ کیست

Зулфу холии ҳамаи дайну дили халқии брбўд

زلف و خالی همه دین و دل خلقی بربود

Кас надонист ки ин дом ки он дона кист

کس ندانست که این دام که آن دانهٔ کیست

Сад парии ҷилвагар аз ҳар тарафии байн чаҳ аҷаб

صد پری جلوه‌گر از هر طرفی بین چه عجب

Гар надонад дил сар гашта ки девона кист

گر نداند دل سر گشته که دیوانهٔ کیست

На ба каси моил меҳраст на кини ҳайронам

نه به کس مایل مهر است نه کین حیرانم

Кошноӣ ки буд он ма ва бегона кист

کآشنای که بود آن مه و بیگانهٔ کیست

Соғари айши ман аз бодаи васлат холӣ аст

ساغر عیش من از بادهٔ وصلت خالی است

То лаболаби з май васли ту паймона кист

تا لبالب ز می وصل تو پیمانهٔ کیست

Ҷои он моҳ буд хонаи бегона ( саҳоб )

جای آن ماه بود خانهٔ بیگانه (سحاب)

Бингар он ганҷи гиронмоя ба вайрона кист

بنگر آن گنج گرانمایه به ویرانهٔ کیست