Чисони суроғи ту гирами зи халқи ман ки бароят

چسان سراغ تو گیرم ز خلق من که برایت

Шудам ҳалоки ваз ғайрат нахостам зи худоят

شدم هلاک وز غیرت نخواستم ز خدایت

Ба ман зи тарки ҷафоят кунун ки бар сари раҳмӣ

به من ز ترک جفایت کنون که بر سر رحمی

Ҳамон расад ки дар оғози ошиқии зи ҷафоят

همان رسد که در آغاز عاشقی ز جفایت

Маро чаҳ суд ки коҳади ҷудои зи лаъли туами ҷон

مرا چه سود که کاهد جدا ز لعل توام جان

Ки ҷон ба ҷисм фазояд злъл рӯҳ физойат

که جان به جسم فزاید زلعل روح فزایت

Заволи ҳасани ту хоҳем ё вафои ту аммо

زوال حسن تو خواهیم یا وفای تو اما

Ту он касе ки на нафрин асар кунад на дуоят

تو آن کسی که نه نفرین اثر کند نه دعایت

Хуши онкии ҳамчуи лаби сурху гесувони сиёҳат

خوش آنکه همچو لب سرخ و گیسوان سیاهت

Меӣ кашида зи дастати сиррии ниҳода ба поят

میی کشیده ز دستت سری نهاده به پایت