Сари кӯе ки ҳаргиз раҳ надорад подшоҳи онҷо

سر کویی که هرگز ره ندارد پادشاه آنجا

Гадои бенавоиро ки хоҳад дод роҳи онҷо

گدای بینوایی را که خواهد داد راه آنجا

Кашадгар бегуноҳонро наме андешад аз маҳшар

کشد گر بی گناهان را نمی اندیشد از محشر

Ки донад нест хубонро уқобии зини гуноҳи онҷо

که داند نیست خوبان را عقابی زین گناه آنجا

Чу сӯии сайд гуҳ тозад ба теғаш ҳоҷатӣ набӯд

چو سوی صید گه تازد به تیغش حاجتی نبود

Ки аз пои афканди сад сайдро аз як нигоҳи онҷо

که از پا افکند صد صید را از یک نگاه آنجا

Ба ҳар манзил ки боради абри чашми ман сиришки ғам

به هر منزل که بارد ابر چشم من سرشک غم

Наравед то қиёмати ҷузи гули ҳасрати гиёҳи онҷо

نروید تا قیامت جز گل حسرت گیاه آنجا

Чу сайдӣ дар ҳарам ҷӯяд паноҳи эмин буд аммо

چو صیدی در حرم جوید پناه ایمن بود اما

Ба кӯй ӯ кашанд ӯро ки меҷӯяд паноҳи онҷо

به کوی او کشند او را که می جوید پناه آنجا

Макун ҳаргизи таманнои биҳишти андеша ӣ дӯзах

مکن هرگز تمنای بهشت اندیشه ی دوزخ

Агар матлаб ризоӣ ӯст хоҳи ӣнҷоу хоҳи онҷо

اگر مطلب رضای اوست خواه اینجا و خواه آنجا

Ба кунҷӣ бема рӯйиш гирифтам ҷо ки рӯзу шаб

به کنجی بی مه رویش گرفتم جا که روز و شب

Фитад на пуртӯй аз меҳр ва на аксии змоаҳи онҷо

فتد نه پرتوی از مهر و نه عکسی زماه آنجا

Чаҳ ғам набӯд агар моро забони узр дар маҳшар

چه غم نبود اگر ما را زبان عذر در محشر

Ки моро баси умеди раҳмат ӯ узри хоҳи онҷо

که ما را بس امید رحمت او عذر خواه آنجا

Надорам ор дар кӯяш ( саҳоб ) ар чун гдоёнм

ندارم عار در کویش (سحاب) ار چون گدایانم

Ки ояд дар назари як сони гадо бо подшоҳи онҷо

که آید در نظر یک سان گدا با پادشاه آنجا