Гӯйанд онро ки чун гул ороста аст

گویند آن را که چون گل آراسته است

Ва онро ки қадаш чу сарви нав хостаҳ аст

و آن را که قدش چو سرو نو خاسته است

Конро ки ҳалокаш аз ҷафои хоста буд

کآنرا که هلاکش از جفا خواسته بود

ӯ бе ту чунон шуд ки дилат хоста аст

او بی تو چنان شد که دلت خواسته است