Рӯй некӯии турои тундии ху дар кор аст

روی نیکوی ترا تندی خو در کار است

Дар чамани эминӣ аз хори сар девор аст

در چمن ایمنی از خار سر دیوار است

Торҳои кафанами реша ӣ гул шуд дар хок

تارهای کفنم ریشه ی گل شد در خاک

Аз ҳавои ту сари турбати ман гулзор аст

از هوای تو سر تربت من گلزار است

Бо ту хуш буд тараб , то ту з маҳфил рафтӣ

با تو خوش بود طرب، تا تو ز محفل رفتی

Ҷом май бемаза ҳамчун даҳан бемор аст

جام می بی مزه همچون دهن بیمار است

Ханда бар сарв макун ин ҳама дар маҳфили хеш

خنده بر سرو مکن این همه در محفل خویش

Ҷома ӣ кӯтаҳаши аввалии сет ки хдмтгор аст

جامه ی کوتهش اولی ست که خدمتگار است

Боғбон чанд ба мо миннати беҳуда наад

باغبان چند به ما منت بیهوده نهد

Ваъда ӣ мо ва ту эй гул ба сар бозор аст

وعده ی ما و تو ای گل به سر بازار است

Аз кудурат , ба кафи аҳли сафо , пиндорӣ

از کدورت، به کف اهل صفا، پنداری

Барги сабзии сет , зи баси оина дар зангор аст

برگ سبزی ست، ز بس آینه در زنگار است

Аз ватани арбадаи ҷӯро ба ғарибӣ бифирист

از وطن عربده جو را به غریبی بفرست

Сайл аз кӯҳ ба саҳро чу равад , ҳамвор аст

سیل از کوه به صحرا چو رود، هموار است

Ҳрдм ояд зи таҳи чоҳ дигар фарёдаш

هردم آید ز ته چاه دگر فریادش

Нола ӣ Юсуфи мо нағма ӣ мўсиқор аст

ناله ی یوسف ما نغمه ی موسیقار است

Бас ки бебарг ва наво шуд зи хазони боғ , салим

بس که بی برگ و نوا شد ز خزان باغ، سلیم

Боғбонро гули коғаз ба сар дастор аст

باغبان را گل کاغذ به سر دستار است