Расед мавсими перӣу вақти аҷз ва ниёз аст

رسید موسم پیری و وقت عجز و نیاز است

Чу шамъи субҳ , вуҷӯдами тамоми сӯз ва гудоз аст

چو شمع صبح، وجودم تمام سوز و گداز است

Серуми гирифта ба дили улфат аз хмидни қомат

سرم گرفته به دل الفت از خمیدن قامت

Ба саҷдаи гоҳи суроҳе , пиёлаи меҳр намоз аст

به سجده گاه صراحی، پیاله مهر نماز است

зи тӯли умри наёбад касе зи марги раҳоӣ

ز طول عمر نیابد کسی ز مرگ رهایی

Чаҳ суди мурғи гирифторро ки ришта дароз аст

چه سود مرغ گرفتار را که رشته دراز است

зи тавба кардан ман , май кашони дайри Муғон ро

ز توبه کردن من، می کشان دیر مغان را

На рағбат май гулгун , на завқи нағма соз аст

نه رغبت می گلگون، نه ذوق نغمهٔ ساز است

Дили пиёлаи пар аз нолаи ҳамчуи сина Кебек аст

دل پیاله پر از ناله همچو سینهٔ کبک است

Даҳон ҳар бт май бастаи ҳамчуи дида боз аст

دهان هر بط می بسته همچو دیدهٔ باز است

Салими лоиқи чанги хамидаи қоматам акнӯн

سلیم لایق چنگ خمیده قامتم اکنون

Навой гиряу зорӣ ва панҷ гоҳ намоз аст

نوای گریه و زاری و پنج گاه نماز است