Соф май аз дгарон , лои таҳи шишаи зи мост

صاف می از دگران، لای ته شیشه ز ماست

Аввали косау дардӣ ки шунидӣ ӣнҷост

اول کاسه و دردی که شنیدی اینجاست

Нест аз қайди ғами умеди халосии мо ро

نیست از قید غم امید خلاصی ما را

Хати озодии мо бар варақ субҳ фаност

خط آزادی ما بر ورق صبح فناست

Зӯри бозу ба чаҳ кор касе ояд ӣнҷо

زور بازو به چه کار کسی آید اینجا

Қӯти марди раҳи ишқи ту дар панҷа ӣ пост

قوت مرد ره عشق تو در پنجه ی پاست

Натавон дафъ ғамам кард каз ойӣна ӣ ман

نتوان دفع غمم کرد کز آیینه ی من

Реша ӣ сабза ӣ зангори з ҷавҳар пайдост

ریشه ی سبزه ی زنگار ز جوهر پیداست

Ҷаҳд бешавқ ба ҷое нарасад дар раҳи ишқ

جهد بی شوق به جایی نرسد در ره عشق

Бол чун нест чаҳ ҳосил ки кабӯтар пар пост

بال چون نیست چه حاصل که کبوتر پر پاست

Хирқагар дар гарав бода кунам , манъ макун

خرقه گر در گرو باده کنم، منع مکن

Нест чизе дигарам , олами дарвешӣ ҳост

نیست چیزی دگرم، عالم درویشی هاست

Зоҳидӣ ба ки набошанд дуъогӯӣ касе

زاهدان به که نباشند دعاگوی کسی

Аз лаби аҳли риё , фотиҳа такбир фаност

از لب اهل ریا، فاتحه تکبیر فناست

Нест дар шаҳр ба мо ҳоҷати аҳбоб , салим

نیست در شهر به ما حاجت احباب، سلیم

Гузарӣ кун ба сӯии дашт ки маҷнӯн танҳост

گذری کن به سوی دشت که مجنون تنهاست