Кӣ тавон дар ишқ , бесомон ҳайронӣ нишаст ?

کی توان در عشق، بی سامان حیرانی نشست؟

Ончунон дар гӯша Эй биншин ки битавонӣ нишаст

آنچنان در گوشه ای بنشین که بتوانی نشست

Хоки халъати хона ӣ олам агар бар бод рафт

خاک خلعت خانه ی عالم اگر بر باد رفت

Гирд кӣ бар гӯша ӣ домон урёнӣ нишаст ?

گرد کی بر گوشه ی دامان عریانی نشست؟

Корвони айшро зини хокдони раҳ баста шуд

کاروان عیش را زین خاکدان ره بسته شد

Чанд ҳамчун раҳзанон битавон ба вайронӣ нишаст ?

چند همچون رهزنان بتوان به ویرانی نشست؟

Аз қафаси паҳлуи тиҳӣ гар мекунад дил , давр нест

از قفس پهلو تهی گر می کند دل، دور نیست

Чанд рӯзии ҳамраҳи мурғон бастоне нишаст

چند روزی همره مرغان بستانی نشست

Булбулӣ чун ман бурун омад зи гулзори Ироқ

بلبلی چون من برون آمد ز گلزار عراق

Шӯру ғавғои ҳарифон хуросонӣ нишаст

شور و غوغای حریفان خراسانی نشست

Аз тамошоӣ Рахш шуд дидаро ҳоҷати раво

از تماشای رخش شد دیده را حاجت روا

Дар суҷуди остонаши нақш пешонӣ нишаст

در سجود آستانش نقش پیشانی نشست

Гоҳи сарву гул туро гуяд , гуҳии хуршеду моҳ

گاه سرو و گل ترا گوید، گهی خورشید و ماه

Ақл чун дафтар гушӯд ва дар ғалат хуоне нишаст

عقل چون دفتر گشود و در غلط خوانی نشست

Ишқ чанд авқоти сарфи суҳбат ошиқ кунад ?

عشق چند اوقات صرف صحبت عاشق کند؟

Посбон дилгир шуд аз бас ба зиндонӣ нишаст

پاسبان دلگیر شد از بس به زندانی نشست

Аз ҳуҷуми мурғи дил ҳо нест раҳ дар кӯии ишқ

از هجوم مرغ دل ها نیست ره در کوی عشق

Охири ин сайёд бар тахт сулаймонӣ нишаст

آخر این صیاد بر تخت سلیمانی نشست

Аз гулистони бас ки булбул дошт бар хотири ғубор

از گلستان بس که بلبل داشت بر خاطر غبار

Дар қафас бар хок аз болу пар афшонӣ нишаст

در قفس بر خاک از بال و پر افشانی نشست

Шуд баҳор ва рафт ҳаркас бар сари кории салим

شد بهار و رفت هرکس بر سر کاری سلیم

Мӯҳтасиби ҳам дар паии корӣ ки медоне нишаст

محتسب هم در پی کاری که می‌دانی نشست