Хасмӣ ба миёни ману ғайр аз сухан туаст

خصمی به میان من و غیر از سخن توست

Бодоми ду мағзӣ , ду забон дар даҳан туаст

بادام دو مغزی، دو زبان در دهن توست

Чашмӣ ба раҳи накҳат худ дошта доим

چشمی به ره نکهت خود داشته دایم

Пероҳани Юсуф ки кунун перҳан туаст

پیراهن یوسف که کنون پیرهن توست

Афсона ӣ Юсуф ки гирифтаи сети ҷаҳон ро

افسانه ی یوسف که گرفته ست جهان را

Донам суханаст он ҳама , аммо сухан туаст

دانم سخن است آن همه، اما سخن توست

Эмин машав аз Хизр ки аз содагӣ ӯ ро

ایمن مشو از خضر که از سادگی او را

Раҳбари ту гумон май барӣ ва роҳзан туаст

رهبر تو گمان می بری و راهزن توست

Ин гирду ғуборӣ ки баради бод ба ҳар сӯй

این گرد و غباری که برد باد به هر سوی

эй дил бигушо дида ки хок ватан туаст

ای دل بگشا دیده که خاک وطن توست

Фарёди салим аз ҷигарам дӯд баровард

فریاد سلیم از جگرم دود برآورد

Раҳмаст бар он мурғ ки давр аз чаман туаст

رحم است بر آن مرغ که دور از چمن توست