Шӯри аҷабӣ дар чаман аз булбул субҳ аст

شور عجبی در چمن از بلبل صبح است

Аз даст манеҳ ҷом ки фасли гул субҳ аст

از دست منه جام که فصل گل صبح است

Аз зулфи шабами панҷа ӣ мижгон чаҳ кушояд

از زلف شبم پنجه ی مژگان چه گشاید

Ин шонаи сазовори хами кокул субҳ аст

این شانه سزاوار خم کاکل صبح است

Аз бас ки тароват чакад аз ҳасани ту , гӯйӣ

از بس که طراوت چکد از حسن تو، گویی

Рухсори ту шабнам зада ҳамчун гул субҳ аст

رخسار تو شبنم زده همچون گل صبح است

Навмидӣ ман мекашад охир ба умедӣ

نومیدی من می کشد آخر به امیدی

Зулфи шабам аз силсила ӣ сунбул субҳ аст

زلف شبم از سلسله ی سنبل صبح است

Дармони димоғу дили махмур салим аст

درمان دماغ و دل مخمور سلیم است

Он ншأаҳ ӣ файзӣ ки ба ҷоми мл субҳ аст

آن نشأه ی فیضی که به جام مل صبح است