Гар ошиқӣ , аз гунаҳ чаҳ бок аст

گر عاشقی، از گنه چه باک است

Хуршед ба ҳарчӣ тофт пок аст

خورشید به هرچه تافت پاک است

Доғи дилам аз ғубори хотир

داغ دلم از غبار خاطر

Чун ҳалқа ӣ дом , зер хок аст

چون حلقه ی دام، زیر خاک است

Ҳарҷо бархест сарсари ишқ

هرجا برخاست صرصر عشق

Онҷои ду ҷаҳон , ду мушт хок аст

آنجا دو جهان، دو مشت خاک است

Нисбати азалӣ агар набошад

نسبت ازلی اگر نباشد

Чун нахли кадуи шабиҳ токаст ?

چون نخل کدو شبیه تاک است؟

То чанд гиреҳ занем чун дом

تا چند گره زنیم چون دام

Бар парда ӣ дил ки чок чок аст

بر پرده ی دل که چاک چاک است

Лайлӣ ҳар чанд он қадар нест

لیلی هر چند آن قدر نیست

Маҷнӯни з барои ӯ ҳалок аст

مجنون ز برای او هلاک است

Сад ҷома агар чу гул бапушам

صد جامه اگر چو گل بپوشم

Дар ним нафас , тамом чок аст

در نیم نفس، تمام چاک است

Нохуни ҳамаи кас салим дорад

ناخن همه کس سلیم دارد

Гар сина намекунад чаҳ бок аст

گر سینه نمی کند چه باک است