Азин ҳасрат ки давр аз доман дилдор ме монад

ازین حسرت که دور از دامن دلدار می‌ماند

зи шевани панҷаи дастам ба мўсиқор ме монад

ز شیون پنجهٔ دستم به موسیقار می‌ماند

Дарин гулшан касеро чун умед офият бошад ?

درین گلشن کسی را چون امید عافیت باشد؟

Ки ранги гул ба ранги мардум бемор ме монад

که رنگ گل به رنگ مردم بیمار می‌ماند

Баҳоии бодаро пери Муғонгар ҷинс ме гирад

بهای باده را پیر مغان گر جنس می‌گیرد

На сар чун субҳи мисатонро ва на дастор ме монад

نه سر چون صبح مستان را و نه دستار می‌ماند

Сухан дар васфи зулфаши хезад аз рӯй сухан , оре

سخن در وصف زلفش خیزد از روی سخن، آری

Ҳадиси турраи хубон ба ҳарф мор ме монад

حدیث طرهٔ خوبان به حرف مار می‌ماند

Тамошои гулам бе ӯ салим аз баси хулд бар дил

تماشای گلم بی‌او سلیم از بس خلد بر دل

Нигаҳ дар чашми хўнборм ба нӯк хор ме монад

نگه در چشم خونبارم به نوک خار می‌ماند