Белаб ӯ бода бар табъ аёғм ме хӯрд

بی‌لب او باده بر طبع ایاغم می‌خورد

Накҳати гул берух ӯ бар димоғам ме хӯрд

نکهت گل بی‌رخ او بر دماغم می‌خورد

Дар тариқи ъшқбозии ҳркҷои парвонае сет

در طریق عشقبازی هرکجا پروانه‌ای‌ست

Серумаи хомӯшӣ аз дӯд чароғам ме хӯрд

سرمهٔ خاموشی از دود چراغم می‌خورد

Маст мехоҳад ки гул бар бор бошад субҳу шом

مست می خواهد که گل بر بار باشد صبح و شام

Лолаи хӯн аз дасти гулчинон боғам ме хӯрд

لاله خون از دست گلچینان باغم می‌خورد

Ҷаври бахти тираро аз ман дарин водӣ мапурс

جور بخت تیره را از من درین وادی مپرس

Дар замон зиндагӣ дидам ки зоғам ме хӯрд

در زمان زندگی دیدم که زاغم می‌خورد

Душманӣ дорад мудово бо ҷароҳатҳои ман

دشمنی دارد مداوا با جراحت‌های من

Гар ба даст пунба уфтад , хӯн доғам ме хӯрд

گر به دست پنبه افتد، خون داغم می‌خورد

То қиёмат рӯй ҳушёрӣ намебинад салим

تا قیامت روی هشیاری نمی‌بیند سلیم

Ҳарки чун Мансур , ршҳӣ аз аёғм ме хӯрд

هرکه چون منصور، رشحی از ایاغم می‌خورد