Марои зи базми худ он пар итоб ме ронад

مرا ز بزم خود آن پر عتاب می‌راند

Чу соя каз бар худ офтоб ме ронад

چو سایه کز بر خود آفتاب می‌راند

Чунон ба роҳи ту сайд фиреб гашта дилам

چنان به راه تو صید فریب گشته دلم

Ки ҳар насим чу мавҷам ба об ме ронад

که هر نسیم چو موجم به آب می‌راند

Чаҳ душманӣ сет надонам ки бози гардиши чарх

چه دشمنی‌ست ندانم که باز گردش چرخ

Марои зи кӯии ту чун офтоб ме ронад

مرا ز کوی تو چون آفتاب می‌راند

Марӣзи ишқаму доими аҷал ба болинам

مریض عشقم و دایم اجل به بالینم

Нишастау магас аз ман ба хоб ме ронад

نشسته و مگس از من به خواب می‌راند

Салими тавба шикан шуд дигар ҳавои баҳор

سلیم توبه‌شکن شد دگر هوای بهار

Насими киштии мо дар шароб ме ронад

نسیم کشتی ما در شراب می‌راند