Равнақи номӯсро чун ишқи расвои бишиканад

رونق ناموس را چون عشق رسوا بشکند

Номи Юсуф чун барӣ , ранги Зулайхои бишиканад

نام یوسف چون بری، رنگ زلیخا بشکند

Пеши соқии лаби зи ҳарфи зуҳду тақво баста ем

پیش ساقی لب ز حرف زهد و تقوی بسته ایم

Коса ӣ зоҳиди мабодо бар сари мо бишиканад !

کاسه ی زاهد مبادا بر سر ما بشکند!

Бар ман аз баси миннати бол ҳумо ояд гарон

بر من از بس منت بال هما آید گران

Соя ӣ ӯ устихонамро дар аъзои бишиканад

سایه ی او استخوانم را در اعضا بشکند

Аз нишотами суҳбати аҳбоб барҳам ме хӯрд

از نشاطم صحبت احباب برهم می خورد

Бишиканадгар тавба ӣ ман , ҷому минои бишиканад

بشکند گر توبه ی من، جام و مینا بشکند

Дил чу улфат кард бо ишқ нкўрўён балост

دل چو الفت کرد با عشق نکورویان بلاست

Киштии мо чун бурун ояд зи дарёи бишиканад

کشتی ما چون برون آید ز دریا بشکند

Тарсам аз баси даст ӯ меларзад аз шарми лабат

ترسم از بس دست او می لرزد از شرم لبت

Шиша ӣ эъҷоз дар дасти масеҳои бишиканад

شیشه ی اعجاز در دست مسیحا بشکند

Бо дафу неи ҷониб майхона меояд салим

با دف و نی جانب میخانه می آید سلیم

Кас надидем тавба бо ин шӯру ғавғои бишиканад

کس ندیدیم توبه با این شور و غوغا بشکند