Қафаси туро чу хуш афтод ба зи боғ буд

قفس ترا چو خوش افتاد به ز باغ بود

Гуласт шуъла касеро агар димоғ буд

گل است شعله کسی را اگر دماغ بود

Дарин чаман ба гулами завқ ошноӣ нест

درین چمن به گلم ذوق آشنایی نیست

Ба лолаи гармии ман аз барои доғ буд

به لاله گرمی من از برای داغ بود

Дилам гудохт чу аз бода рӯй ӯ афрӯхт

دلم گداخت چو از باده روی او افروخت

Баҳори субҳ , хазони гули чароғ буд

بهار صبح، خزان گل چراغ بود

Аҷаб ба суҳбати гулгар сараш фурӯд ояд

عجب به صحبت گل گر سرش فرود آید

Ҳавои васли ту онро ки дар димоғ буд

هوای وصل تو آن را که در دماغ بود

Куҷо шукуфта шавад дили салим берух ӯ

کجا شکفته شود دل سلیم بی رخ او

Чаҳ шуд ки гул ба кафу бода дар аёғ буд

چه شد که گل به کف و باده در ایاغ بود