Он булбулам ки ҳаргоҳ , аз дили кашами фиғон ро

آن بلبلم که هرگاه، از دل کشم فغان را

Аз хӯн чу соғар май , пари созами ошён ро

از خون چو ساغر می، پر سازم آشیان را

На улфатӣ ба мурғон , на рағбатӣ ба афғон

نه الفتی به مرغان، نه رغبتی به افغان

Ман булбули ғарибами ин боғу бӯстон ро

من بلبل غریبم این باغ و بوستان را

Ҳар дами баҳори худро сад ранг май намояд

هر دم بهار خود را صد رنگ می نماید

Офат мабод ҳаргиз , икрнгии хазон ро

آفت مباد هرگز، یکرنگی خزان را

Ҷузи чашм ӯ ки дорад маскан ба зери абрӯ

جز چشم او که دارد مسکن به زیر ابرو

Мардум нишин надидаи каси хона ӣ камон ро

مردم نشین ندیده کس خانه ی کمان را

Бигузар Эйҳамем коўрдаҳи ханҷар ӯ

بگذر ای همایم کآورده خنجر او

Дар қабза ӣ тасарруфи ин мушти устихон ро

در قبضه ی تصرف این مشت استخوان را

Кардам салими охир , қатъи назари зи хубон

کردم سلیم آخر، قطع نظر ز خوبان

Чун лола доғ кардам , ин чашм хӯн фишон ро

چون لاله داغ کردم، این چشم خون فشان را