То кӣ буд зи роҳи хато , печу тоби мо

تا کی بود ز راه خطا، پیچ و تاب ما

Ёрб куҷост ҳодии роҳи савоби мо

یارب کجاست هادی راه صواب ما

Оташ задем ва чун пар парвона сӯхтем

آتش زدیم و چون پر پروانه سوختیم

Ҳарфи хато , ба об нарафт аз китоби мо

حرف خطا، به آب نرفت از کتاب ما

Олами зи куфри ҳамчуи дили шаб сиёҳ шуд

عالم ز کفر همچو دل شب سیاه شد

Кӣ бошад онкӣ теғ кашад офтоби мо

کی باشد آنکه تیغ کشد آفتاب ما

Ҷони интизори мақдам хуршед ме кашад

جان انتظار مقدم خورشید می کشد

Чун шамъ субҳ нест абаси изтироби мо

چون شمع صبح نیست عبث اضطراب ما

Узри гунаҳ ба ҳашар буд лутф ӯ салим

عذر گنه به حشر بود لطف او سلیم

Оҷиз намешавад дили ҳозири ҷавоби мо

عاجز نمی شود دل حاضر جواب ما