Ёди айёмӣ ки булбул чун ман маҳзун набӯд

یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود

Ҳамчуи қамарӣ , гуфтугӯии ман ба як мазмун набӯд

همچو قمری، گفتگوی من به یک مضمون نبود

Аз шароб куҳна шуд охири алоҷи дарди мо

از شراب کهنه شد آخر علاج درد ما

Ҳикмати хам гар намешуд , кор афлотӯн набӯд

حکمت خم گر نمی شد، کار افلاطون نبود

Шоҳидони боғро маъшӯқи мо равнақи шикаст

شاهدان باغ را معشوق ما رونق شکست

Сарвро дидем , ҳамчун қад ӯ мавзун набӯд

سرو را دیدیم، همچون قد او موزون نبود

Обила дорад зи нақши пои ман рӯй замин

آبله دارد ز نقش پای من روی زمین

Ин қадари овораге дар толеъ маҷнӯн набӯд

این قدر آوارگی در طالع مجنون نبود

Дод агар ҷомӣ ба дастами соқии даврони салим

داد اگر جامی به دستم ساقی دوران سلیم

Чун гирифтам ҷомро бар лаб , дарави ҷуз хӯн набӯд

چون گرفتم جام را بر لب، درو جز خون نبود