Чу ғунча нест ниҳон аз касе дафинаи мо

چو غنچه نیست نهان از کسی دفینهٔ ما

Кафи кушода буд ҳамчуи гули хазинаи мо

کف گشاده بود همچو گل خزینهٔ ما

Ба ҳркҷо ки ба сангӣ расед , ҳамчун мавҷ

به هرکجا که به سنگی رسید، همچون موج

Бағали кушодаи дӯди сӯяши обгинаи мо

بغل گشاده دود سویش آبگینهٔ ما

Шудеми хоку фалакро чу шишаи соъат

شدیم خاک و فلک را چو شیشهٔ ساعت

Бурун намеравад аз дили ғубори кӣнаи мо

برون نمی‌رود از دل غبار کینهٔ ما

Чаҳор муваҷҷаҳ буд як рубои машҳур

چهار موجه بود یک رباعی مشهور

Ки баҳри ёди гирифтаи сет аз сафинаи мо !

که بحر یاد گرفته‌ست از سفینهٔ ما!

з бас нарафт буруни ҳарки ҷо гирифт дар ӯ

ز بس نرفت برون هرکه جا گرفت در او

Буд чу сафҳаи тасвир , лавҳи синаи мо

بود چو صفحهٔ تصویر، لوح سینهٔ ما

Чун ин дар оинаи сӯрат пазир нест салим

چون این در آینه صورت‌پذیر نیست سلیم

Замона кист ки пайдо кунад қаринаи мо ?

زمانه کیست که پیدا کند قرینهٔ ما؟