Қадами ҳаркас ба роҳ ӯ наад манзил наме хоҳад
قدم هرکس به راه او نهد منزل نمیخواهد
Ба ин баҳр онкӣ гардад ошно , соҳил наме хоҳад
به این بحر آنکه گردد آشنا، ساحل نمیخواهد
Азон чун мурғи бсмл май тапам дар хоку хӯни доим
ازان چون مرغ بسمل میتپم در خاک و خون دایم
Ки баъд аз марги ҳам осӯдаам қотил наме хоҳад
که بعد از مرگ هم آسودهام قاتل نمیخواهد
Қабули хотир эй ҳамдам ба даст кас наме бошад
قبول خاطر ای همدم به دست کس نمیباشد
Туро бисёр ман мехоҳам , аммо дил наме хоҳад
ترا بسیار من میخواهم، اما دل نمیخواهد
Бинозам аҳли ҳимматро ки эҳсони Карими мо
بنازم اهل همت را که احسان کریم ما
Ду оламро ба миннат медиҳад , соил наме хоҳад
دو عالم را به منت میدهد، سایل نمیخواهد
Ҳарам аз пеши роҳи ошиқони гӯи як тараф биншин
حرم از پیش راه عاشقان گو یک طرف بنشین
Ки чун реги равони ин корвон манзил наме хоҳад
که چون ریگ روان این کاروان منزل نمیخواهد
Ба танҳои марои ҳам суҳбатон эй кош бигузоранд
به تنهایی مرا همصحبتان ای کاش بگذارند
Чароғи лоларо саҳрост хуш , маҳфил наме хоҳад
چراغ لاله را صحراست خوش، محفل نمیخواهد
Ҷаҳони сомони худро айби пӯш ноқисон дорад
جهان سامان خود را عیبپوش ناقصان دارد
Ки пои хешро товуси ҷуз дар гул наме хоҳад
که پای خویش را طاووس جز در گِل نمیخواهد
Салим аз нолаи худро ҳар нафаси орм ба ёд ӯ
سلیم از ناله خود را هر نفس آرم به یاد او
зи худ мурғи қафаси сайёдро ғофил наме хоҳад
ز خود مرغ قفس صیاد را غافل نمیخواهد