Ончӣ дар парда ӣ гул буд ниҳон , рӯй ту буд

آنچه در پرده ی گل بود نهان، روی تو بود

Гиреҳ ғунча гушӯдем , дар он буии ту буд

گره غنچه گشودیم، در آن بوی تو بود

Гулханам буд ба аз боғ , ки дар чашми маро

گلخنم بود به از باغ، که در چشم مرا

Оташу дӯд дар он , рӯй туу мӯии ту буд

آتش و دود در آن، روی تو و موی تو بود

Ҳар куҷои замзама ӣ мурғ саҳархезӣ хост

هر کجا زمزمه ی مرغ سحرخیزی خاست

Нек чун гӯш ниҳодем , дуъогӯии ту буд

نیک چون گوش نهادیم، دعاگوی تو بود

Нашуд овораге аз қурби ту монеъи мо ро

نشد آوارگی از قرب تو مانع ما را

Ҳар куҷо пой ниҳодем сари кӯии ту буд

هر کجا پای نهادیم سر کوی تو بود

Ҳишмати чашми ту аз чашми маро давр нашуд

حشمت چشم تو از چشم مرا دور نشد

Рӯй саҳрои ҳама бар гила ӣ оҳӯии ту буд

روی صحرا همه بر گله ی آهوی تو بود

Ҳасани рӯзӣ ки турои ҷома ӣ раъное дод

حسن روزی که ترا جامه ی رعنایی داد

Ҳамчуи сарви чамани он то сари зонуии ту буд

همچو سرو چمن آن تا سر زانوی تو بود

Рафтӣу шӯриши мурғони чаман охир шуд

رفتی و شورش مرغان چمن آخر شد

наметавон ёфт ки онҳо зи гул рӯй ту буд

می توان یافت که آنها ز گل روی تو بود

Панҷаамро ба гиребони сарукори афтодаи сет

پنجه ام را به گریبان سروکار افتاده ست

эй хуши он рӯз ки он шона ӣ гесуии ту буд

ای خوش آن روز که آن شانه ی گیسوی تو بود

Буд дар роҳи туро қатъ биёбоне чанд

بود در راه ترا قطع بیابانی چند

Варна дар хона ӣ худ каъба ба паҳлавии ту буд

ورنه در خانه ی خود کعبه به پهلوی تو بود

Нест дар кори муҳаббат чу ту Фарҳод , салим

نیست در کار محبت چو تو فرهاد، سلیم

Теша ӣ кӯҳканӣ дар хури бозуии ту буд

تیشه ی کوهکنی در خور بازوی تو بود