Хуррами онон ки ба дили роҳи таманнои бастанд

خرم آنان که به دل راه تمنا بستند

Чашм аз ҳар ду ҷаҳон чун лаби донои бастанд

چشم از هر دو جهان چون لب دانا بستند

Монеъи ҷилва ӣ маънӣ буд ин нақш ва нигор

مانع جلوه ی معنی بود این نقش و نگار

Дар миёни ман ва ӯ парда ӣ дебои бастанд

در میان من و او پرده ی دیبا بستند

Натавон шаб ба сари кӯии ту пинҳон омад

نتوان شب به سر کوی تو پنهان آمد

Дили нолони ҷарасӣ буд ки бар мо бастанд

دل نالان جرسی بود که بر ما بستند

Аз паии ъушрати девона бисот афканданд

از پی عشرت دیوانه بساط افکندند

Домани кӯҳ чу бар домани саҳрои бастанд

دامن کوه چو بر دامن صحرا بستند

Зиндагӣ нест матоъӣ ки бар он дил банданд

زندگی نیست متاعی که بر آن دل بندند

Тӯҳматӣ буд ки бар Хизру масеҳои бастанд

تهمتی بود که بر خضر و مسیحا بستند

Духтари токи ҳалоли омада дар хона ӣ мо

دختر تاک حلال آمده در خانه ی ما

Ин никоҳии сет ки дар олами болои бастанд

این نکاحی ست که در عالم بالا بستند

Ҳасанро зеварӣ аз ишқ набошад хуштар

حسن را زیوری از عشق نباشد خوشتر

Ин ҳино буд ки бар дасти Зулайхои бастанд

این حنا بود که بر دست زلیخا بستند

Ҳеҷ кас роҳ надорад ба саропарда ӣ қурб

هیچ کس راه ندارد به سراپرده ی قرب

Бар ту эй дил дар ин базм на танҳо бастанд

بر تو ای دل در این بزم نه تنها بستند

Ришта ҳаргиз набӯд сахти чунин , пиндорӣ

رشته هرگز نبود سخت چنین، پنداری

Пои мурғи дили ман бо раги хорои бастанд

پای مرغ دل من با رگ خارا بستند

Соқёни духтари перӣ ки ба ҷои мондаи зи ток

ساقیان دختر پیری که به جا مانده ز تاک

Хуб карданд ки бар гардани минои бастанд !

خوب کردند که بر گردن مینا بستند!

Абр бо сабза ӣ лаби ташна ӣ мо кам лутф аст

ابر با سبزه ی لب تشنه ی ما کم لطف است

Боғбонро чаҳ гунаҳ , оби зи болои бастанд

باغبان را چه گنه، آب ز بالا بستند

Андалебони чаман аз ситами боди хазон

عندلیبان چمن از ستم باد خزان

Аҳду паймони ҳама бар байза ӣ анқои бастанд

عهد و پیمان همه بر بیضه ی عنقا بستند

Хешро то ба биёбони талаб гум накунанд

خویش را تا به بیابان طلب گم نکنند

Бе қаророни ҷарас аз обила бар пои бастанд

بی قراران جرس از آبله بر پا بستند

Ҳеҷ каси маърака ӣ шӯҳрат маҷнӯн нишкаст

هیچ کس معرکه ی شهرت مجنون نشکست

Ин тилисмии сет ки бар номи слимои бастанд

این طلسمی ست که بر نام سلیما بستند