Монад эй шайх , ки Монӣ ба абобили сифед

ماند ای شیخ، که مانی به ابابیل سفید

Ҳамчуи гунбад ба сари гӯри ту мндили сифед

همچو گنبد به سر گور تو مندیل سفید

Ҳар сари мӯӣ ту пайдост зи зери ҷома

هر سر موی تو پیداست ز زیر جامه

Чун сиёҳии сартар буд зи қандили сифед

چون سیاهی سرتر بود ز قندیل سفید

Маҳаки ҳоли баду неки ҷаҳон наздик аст

محک حال بد و نیک جهان نزدیک است

Май намояди зи раҳи даври сияҳ , майли сифед

می نماید ز ره دور سیه، میل سفید

Бас ки дар мамлакати ҳинд , муғули хор шудаи сет

بس که در مملکت هند، مغول خوار شده ست

намекунад хоки сияҳ бар сари худ фили сифед

می کند خاک سیه بر سر خود فیل سفید