Аз рӯй дили зи оҷизии худ хаҷал мабош

از روی دل ز عاجزی خود خجل مباش

Помоли хасми хеш чу хӯн бҳл мабош

پامال خصم خویش چو خون بحل مباش

Ҳамчун ғубор , гоҳи барангези хеш ро

همچون غبار، گاه برانگیز خویش را

Афтодаи зери по чу замин муттасил мабош

افتاده زیر پا چو زمین متصل مباش

Домони рӯзгор фарохаст , ме бануш

دامان روزگار فراخ است، می بنوش

Шояд гушоишӣ расадат , тнгдл мабош

شاید گشایشی رسدت، تنگدل مباش

Ҳаргиз мабош дар паии лғзидн касе

هرگز مباش در پی لغزیدن کسی

То хоки роҳи халқи тавон буд , гул мабош

تا خاک راه خلق توان بود، گل مباش

Раҳмӣ ба мӯр хаста кун эй подшоҳи ҳасан

رحمی به مور خسته کن ای پادشاه حسن

Ҷам бошу ҳамчуи хотами ҷам сангдил мабош

جم باش و همچو خاتم جم سنگدل مباش

Аз шиквае ки кардӣ азон бе вафои салим

از شکوه ای که کردی ازان بی وفا سلیم

ӯ мунфаил нагашт , ту ҳам мунфаил мабош

او منفعل نگشت، تو هم منفعل مباش