Даруни коса ӣ сар дорам аз ҷунуни оташ

درون کاسه ی سر دارم از جنون آتش

Давида дар ҳамаи аъзои маро чу хӯни оташ

دویده در همه اعضا مرا چو خون آتش

На ишқ буд ки шуд зи осмони ҳавола ба ман

نه عشق بود که شد ز آسمان حواله به من

Ки рехт бар серуми ин ташти сарнигӯни оташ

که ریخت بر سرم این طشت سرنگون آتش

зи ашку оҳ харобаст ҳоли ман ки маро

ز اشک و آه خراب است حال من که مرا

Буруни хона буд обу андаруни оташ

برون خانه بود آب و اندرون آتش

Ниҳоди нома ӣ шавқам чу дар бағали қосид

نهاد نامه ی شوقم چو در بغل قاصد

Чу шамъ кард сар аз ҷайб ӯ буруни оташ

چو شمع کرد سر از جیب او برون آتش

зи бас ки гарми суроғами салим дар раҳи шавқ

ز بس که گرم سراغم سلیم در ره شوق

Ба рӯй хори дувуми побараҳна чун оташ

به روی خار دوم پابرهنه چون آتش