Дар сухансанҷӣ ҳаркаси бтар аз ғаммозем

در سخن سنجی هرکس بتر از غمازیم

Вой бар мо ки дарин базм сухан пардозем

وای بر ما که درین بزم سخن پردازیم

Сафари аввал шавқаст ба Кувайти мо ро

سفر اول شوق است به کویت ما را

Сайди мо зуд тавон кард ки нўпрўозим

صید ما زود توان کرد که نوپروازیم

Кист каз мутриби ин базм дар оташ нанишаст

کیست کز مطرب این بزم در آتش ننشست

Мо ҳамаи сӯхта ӣ шуъла ӣ як овозем

ما همه سوخته ی شعله ی یک آوازیم

Ҳайф бошад ки з беМеҳрӣ ӯ шиква кунем

حیف باشد که ز بی مهری او شکوه کنیم

Мо ки маъшӯқи парони ҳамчу кабӯтар бозем

ما که معشوق پران همچو کبوتر بازیم

Чашм хуноба фишон бехабарӣ нест салим

چشم خونابه فشان بی خبری نیست سلیم

Роз пинҳон макун аз мо ки з аҳл розем

راز پنهان مکن از ما که ز اهل رازیم