Хуши он рӯзӣ ки бар он турраҳои машки бӯи печам

خوش آن روزی که بر آن طره‌های مشک‌بو پیچم

Ду оламро даҳум аз даст ва бар як мӯӣ ӯ печам

دو عالم را دهم از دست و بر یک موی او پیچم

Хам меро бигӯед эй ҳарифони раҳми хуши чизеи сет

خم می را بگویید ای حریفان رحم خوش چیزی ست

Барои соғарӣ то чанд даст ҳар сабуи печам ?

برای ساغری تا چند دست هر سبو پیچم؟

Барои он ки фасли гули дарин боғам ба ёди оранд

برای آن که فصل گل درین باغم به یاد آرند

Ба ҳар ангушти шохӣ , риштае ҳамчун кадуи печам

به هر انگشت شاخی، رشته‌ای همچون کدو پیچم

намехоҳам ки чун Мансур , мамнӯн касе бошам

نمی‌خواهم که چون منصور، ممنون کسی باشم

Ба дасти худ каманди зулф ӯро бар гулӯи печам

به دست خود کمند زلف او را بر گلو پیچم

Салим аз даст фурсат рафт дар сомони васл ӯ

سلیم از دست فرصت رفت در سامان وصل او

Намозам шуд қазо , то кӣ дар одоби вузӯи печам ?

نمازم شد قضا، تا کی در آداب وضو پیچم؟