Мо роҳи фиғон бар дили ношоди гирифтем

ما راه فغان بر دل ناشاد گرفتیم

Чун серума , сари роҳ ба фарёди гирифтем

چون سرمه، سر راه به فریاد گرفتیم

Мо ҷавҳари худ аз назари халқ нуҳуфтан

ما جوهر خود از نظر خلق نهفتن

Таълими зи ойӣна ӣ фӯлоди гирифтем

تعلیم ز آیینه ی فولاد گرفتیم

зи ошуфтагии турра ӣ мақсӯд хабар дод

ز آشفتگی طره ی مقصود خبر داد

Ҳар фол ки аз шона ӣ шамшоди гирифтем

هر فال که از شانه ی شمشاد گرفتیم

Хоҳем ба сарчашма ӣ мақсӯд расӣдан

خواهیم به سرچشمه ی مقصود رسیدن

Аз Хизри суроғӣ ки намедод , гирифтем

از خضر سراغی که نمی داد، گرفتیم

Биҳуш тарем аз ҳамаи кас , зон ки дарин базм

بیهوش تریم از همه کس، زان که درین بزم

Паймона ӣ худ ҳарки ба мо дод , гирифтем

پیمانه ی خود هرکه به ما داد، گرفتیم

Гар нома ва қосид нафаристем аҷаб нест

گر نامه و قاصد نفرستیم عجب نیست

Инро зи фаромӯшӣ ӯ ёди гирифтем

این را ز فراموشی او یاد گرفتیم

На дом , салим ва на қафас буд ба олам

نه دام، سلیم و نه قفس بود به عالم

Он рӯз ки мо домани сайёди гирифтем

آن روز که ما دامن صیاد گرفتیم