Гар умеди раҳмӣ аз фарёдрас май доштам
گر امید رحمی از فریادرس میداشتم
Лаб наме бастами зи афғон то нафас май доштам
لب نمیبستم ز افغان تا نفس میداشتم
Шӯри фарёдами биёбонро ба танг оварда аст
شور فریادم بیابان را به تنگ آورده است
Коши овози хушӣ ҳамчун ҷарас май доштам
کاش آواز خوشی همچون جرس میداشتم
Ошиқам , андешаам аз гардиш афлок нест
عاشقم، اندیشهام از گردش افلاک نیست
Май намехӯрдам агар бим аз асас май доштам
می نمیخوردم اگر بیم از عسس میداشتم
Гӯи маноли толеъи худ бе сабаби мурғи асир
گو منال طالع خود بیسبب مرغ اسیر
Коши ман ҳам гӯшае ҳамчун қафас май доштам
کاش من هم گوشهای همچون قفس میداشتم
Дар биёбони талаб аз рашк май мардум , агар
در بیابان طلب از رشک میمردم، اگر
Ҷузи ду дасти худ касе дар пеш ва пас май доштам
جز دو دست خود کسی در پیش و پس میداشتم
Нест улфат бо муғул , шакарлабони ҳинд ро
نیست الفت با مغول، شکرلبان هند را
Кош бар сари чирае ҳамчун магас май доштам
کاش بر سر چیرهای همچون مگس میداشتم
Бекас чун ман намебошад , чаҳ мекардам салим
بیکس چون من نمیباشد، چه میکردم سلیم
Дар хароби ҳинд агар ҳоҷат ба кас май доштам
در خراب هند اگر حاجت به کس میداشتم