Чу гул аз ҳар тарафи чок дигар дорад гиребонам

چو گل از هر طرف چاک دگر دارد گریبانم

зи расвоӣ чу саҳро , стрпўшм нест домонам

ز رسوایی چو صحرا، سترپوشم نیست دامانم

Ба гӯшӣ ҷо намеёбам , навой хориҷи оҳангам

به گوشی جا نمی یابم، نوای خارج آهنگم

Ба чашми ҳеҷ кас хуш нестам , хоби парешонам

به چشم هیچ کس خوش نیستم، خواب پریشانم

Надорам ҳеҷ ғмхўорӣ , магар дар ишқу расвоӣ

ندارم هیچ غمخواری، مگر در عشق و رسوایی

Чу захм ояд фароҳами худ ба худ чоки гиребонам

چو زخم آید فراهم خود به خود چاک گریبانم

зи мижгонам ба ҳар ҷониби зи баси афшон хӯн дорад

ز مژگانم به هر جانب ز بس افشان خون دارد

Буд чун коғази абрӣ , баёзи чашми гирёнам

بود چون کاغذ ابری، بیاض چشم گریانم

Салим оё чаҳ хасмии Хизри ин водӣ ба ман дорад

سلیم آیا چه خصمی خضر این وادی به من دارد

Ки саргардон ҳиндам карду рӯгардони Эронам

که سرگردان هندم کرد و روگردان ایرانم