Ошиқам , аз нола натавонам замонии тани занам

عاشقم، از ناله نتوانم زمانی تن زنم

Гар кунанд аз нолаи манъам , бар дар шевани занам

گر کنند از ناله منعم، بر در شیون زنم

Дар раҳи ин дӯстон , сад хор дар поем шикаст

در ره این دوستان، صد خار در پایم شکست

Нест дар дастами гулӣ то бар сари душмани занам

نیست در دستم گلی تا بر سر دشمن زنم

Доғи дасти худ намоям , доғи созами лола ро

داغ دست خود نمایم، داغ سازم لاله را

Остинӣ башиканам , бар оташии домани занам

آستینی بشکنم، بر آتشی دامن زنم

То бидонади боғбон каз боғ ӯ чун рафта ам

تا بداند باغبان کز باغ او چون رفته ام

Панҷа ӣ хунини худро бар дар гулшани занам

پنجه ی خونین خود را بر در گلشن زنم

Ҷавҳари рӯҳ аз шароб куҳна монад бо сафо

جوهر روح از شراب کهنه ماند با صفا

То нагирад занг , ин ойӣнаро равғани занам

تا نگیرد زنگ، این آیینه را روغن زنم

Тираи бахатонро расад аз рӯй дили таскини салим

تیره بختان را رسد از روی دل تسکین سلیم

Об чун ойӣна бар хокистари гулхани занам

آب چون آیینه بر خاکستر گلخن زنم