Хешро аз бас ба теғи мавҷи ин дарё задам

خویش را از بس به تیغ موج این دریا زدم

Ҷои нохун бар тан ман нест , бар ҳар ҷо задам

جای ناخن بر تن من نیست، بر هر جا زدم

Арса ӣ маъмур бар хайли сиришками танг буд

عرصه ی معمور بر خیل سرشکم تنگ بود

Ҳамчуи абри навбаҳории хайма бар саҳро задам

همچو ابر نوبهاری خیمه بر صحرا زدم

Рӯзгор аз аҷз гуфтам меҳрбон гардад , нашуд

روزگار از عجز گفتم مهربان گردد، نشد

Ҳамчуи ҳиммат , даст бар домон истиғно задам

همچو همت، دست بر دامان استغنا زدم

Хотири худро ба дарвешии тасаллии сохтам

خاطر خود را به درویشی تسلی ساختم

Озмудам зарфи худро , санг бар мино задам

آزمودم ظرف خود را، سنگ بر مینا زدم

Пушт поем аз кафи по беш дорад обила

پشت پایم از کف پا بیش دارد آبله

Бар ҷаҳон дар роҳи ишқ аз бас ки пушт по задам

بر جهان در راه عشق از بس که پشت پا زدم

Қатра ӣ бедаст ва поем ман салим , аммо чу сайл

قطره ی بی دست و پایم من سلیم، اما چو سیل

Корвони мавҷро садбор дар дарё задам

کاروان موج را صدبار در دریا زدم