Ёди айёмӣ ки домии ҳамчу булбул доштем

یاد ایامی که دامی همچو بلبل داشتیم

Гоҳ бо гули дстбозӣ , гуҳ ба сунбул доштем

گاه با گل دستبازی، گه به سنبل داشتیم

Бо ҷаҳони савдои мо нозкдлон сӯрат набаст

با جهان سودای ما نازکدلان صورت نبست

ӯ чу оташи хору хас май ҷуст ва мо гул доштем

او چو آتش خار و خس می‌جست و ما گل داشتیم

Олами мастии сети соқӣ , даври моро магзарон

عالم مستی‌ست ساقی، دور ما را مگذران

Рафт он даврон ки мо тоб тағофул доштем

رفت آن دوران که ما تاب تغافل داشتیم

Нохудо бар ҳам зани ҳангомаи мо зуд шуд

ناخدا بر هم زن هنگامهٔ ما زود شد

Суҳбатӣ бо мавҷи дарё бар сар пул доштем

صحبتی با موج دریا بر سر پل داشتیم

Аз тараққӣ нест моро қисматии ҳаргизи салим

از ترقی نیست ما را قسمتی هرگز سلیم

Рӯ чу дарди шиша май дар таназзул доштем

رو چو درد شیشهٔ می در تنزل داشتیم