эй сарви ҳамчуи сояи давон дар қафои ту

ای سرو همچو سایه دوان در قفای تو

Ҳасрати баҳорро ба хазони ҳинои ту

حسرت بهار را به خزان حنای تو

Хубон ба дидаи бистар роҳат фиканда анд

خوبان به دیده بستر راحت فکنده اند

Аз махмали дўхўобаҳ ӣ мижгон барои ту !

از مخمل دوخوابه ی مژگان برای تو!

Монад ба сбҳаҳ , бас ки паии ваъда ӣ висол

ماند به سبحه، بس که پی وعده ی وصال

Хубон гиреҳ заданд ба банди қабои ту

خوبان گره زدند به بند قبای تو

Умрати дарози бод ки хоки мазори мо

عمرت دراز باد که خاک مزار ما

Дорад дарӣ ба хулди з ҳар нақши пои ту

دارد دری به خلد ز هر نقش پای تو

Ҳамвора таъна май шинавӣ аз барои ман

همواره طعنه می شنوی از برای من

эй дӯст чун салими бимирам барои ту !

ای دوست چون سلیم بمیرم برای تو!