Худоё чун маро дар ошиқӣ иршод ме додӣ

خدایا چون مرا در عاشقی ارشاد می‌دادی

Чаҳ мешуд андакамгар бевафое ёд ме додӣ

چه می‌شد اندکم گر بی‌وفایی یاد می‌دادی

Ба корами ин гиреҳ чун мезадӣ , эй кош ҳамчун тир

به کارم این گره چون می‌زدی، ای کاش همچون تیر

Сарангушти марои ҳам нохун фӯлод ме додӣ

سرانگشت مرا هم ناخن فولاد می‌دادی

Ба ҳангоми раҳоӣ , узр бетобӣ бихоҳ эй дил

به هنگام رهایی، عذر بی‌تابی بخواه ای دل

Ки гоҳе бо сафирии заҳмат сайёд ме додӣ

که گاهی با صفیری زحمت صیاد می‌دادی

Ба таклифам агар сӯии чаман май барадӣ эй ҳамдам

به تکلیفم اگر سوی چمن می‌بردی ای همدم

Маро аз заъф ҳамчун буии гул бар бод ме додӣ

مرا از ضعف همچون بوی گل بر باد می‌دادی

Замингирӣ салим аз заъфи перӣ , ёди айёмӣ

زمین گیری سلیم از ضعف پیری، یاد ایامی

Ки ҷусту хез дар саҳро ба оҳӯ ёд ме додӣ

که جست و خیز در صحرا به آهو یاد می‌دادی