эй саводи ҳинд аз калакати нгорстони чин

ای سواد هند از کلکت نگارستان چین

Кору бори малики ҳаргизи ин сар ва сомон надошт

کار و بار ملک هرگز این سر و سامان نداشت

Нома ӣ иқболи пеш аз калаки давлат парварат

نامه ی اقبال پیش از کلک دولت پرورت

Дошт гарчи равнақӣ , аммо ба ин унвон надошт

داشت گرچه رونقی، اما به این عنوان نداشت

Рашк бар шоҳ ҷаҳон ояд Сикандарро ки ӯ

رشک بر شاه جهان آید سکندر را که او

Чун ту дастурии хрдондишу ҳикмат дон надошт

چون تو دستوری خرداندیش و حکمت دان نداشت

Аз хатати фармон шаҳ шуд чун нгорстони чин

از خطت فرمان شه شد چون نگارستان چین

Ин қадари хайли парӣ , ҷамшед дар фармон надошт

این قدر خیل پری، جمشید در فرمان نداشت

Подшоҳии ончунонро ин чунин бояд вазир

پادشاهی آنچنان را این چنین باید وزیر

Ончӣ мебоист , шуд , зини хубтар имкон надошт

آنچه می بایست، شد، زین خوبتر امکان نداشت

Кор давлат шуд қавӣ аз калаки муҳками кори ту

کار دولت شد قوی از کلک محکم کار تو

Хуб шуд , ореи сутунии ин блндоиўон надошт

خوب شد، آری ستونی این بلندایوان نداشت

Аз дўотти офиятро соз шуд сомони кор

از دواتت عافیت را ساز شد سامان کار

Каз барои синаҳои риш , мрҳмдон надошт

کز برای سینه های ریش، مرهمدان نداشت

Чун ту дастурӣ надорад ҳафт иқлӣми ҷаҳон

چون تو دستوری ندارد هفت اقلیم جهان

Ин гумони ҳаргиз ба бахти хеш , ҳндстон надошт

این گمان هرگز به بخت خویش، هندستان نداشت

Бо шуҷоати ҷамъ дар аҳд ту шуд донишварӣ

با شجاعت جمع در عهد تو شد دانشوری

Дар замони ҳеҷ каси тири қалам пайкон надошт

در زمان هیچ کس تیر قلم پیکان نداشت

Мисраи шамшер аз калак ту шуд байтии тамом

مصرع شمشیر از کلک تو شد بیتی تمام

Ҳеҷ девонии ду мисраи ин чунин часбон надошт

هیچ دیوانی دو مصرع این چنین چسبان نداشت

Пушти шамшери ту аз дилгармии калакати қавии сет

پشت شمشیر تو از دلگرمی کلکت قوی ست

Қатра ӣ обии вагарнаи ин ҳама тӯфон надошт

قطره ی آبی وگرنه این همه طوفان نداشت

Кард ӯро хомаи ?ут аз водии ҳайрати халос

کرد او را خامه ات از وادی حیرت خلاص

Раҳнамоеи Хизри сӯии чашма ӣ ҳайвон надошт

رهنمایی خضر سوی چشمه ی حیوان نداشت

Науммат аз сарчашма ӣ хуршед обаш ме диҳад

نامت از سرچشمه ی خورشید آبش می دهد

Обрӯе кин замон дорад нигин дар кон надошт

آبرویی کاین زمان دارد نگین در کان نداشت

Шуд кафи дасти ту дилҳоро мақоми офият

شد کف دست تو دل ها را مقام عافیت

Гавҳари ин осӯдагӣ дар махзан Аммон надошт

گوهر این آسودگی در مخزن عمان نداشت

То салои ом , дасти гўҳроФшонти надод

تا صلای عام، دست گوهرافشانت نداد

Ҷома ҳамчун пӯст бар тани халқро домон надошт

جامه همچون پوست بر تن خلق را دامان نداشت

Меҳри ҷавдат бар бароти ризқи ашё то набӯд

مهر جودت بر برات رزق اشیا تا نبود

Мавҷи дарё бедаҳан буду садаф дандон надошт

موج دریا بی دهن بود و صدف دندان نداشت

Соҳбо ! азми сафари маймуну фаррухи фоли бод

صاحبا! عزم سفر میمون و فرخ فال باد

Бе ту хайли шоҳро фатҳу зафар имкон надошт

بی تو خیل شاه را فتح و ظفر امکان نداشت

Карда бемории маро навъе заъифу нотавон

کرده بیماری مرا نوعی ضعیف و ناتوان

Кин тани ранҷур , пиндорӣ ки ҳаргиз ҷон надошт

کاین تن رنجور، پنداری که هرگز جان نداشت

Ғурбат ва беморӣам помол ҳайрат карда аст

غربت و بیماری ام پامال حیرت کرده است

Ҳеҷ касро ҳамчуи ман , даври ҷаҳон ҳайрон надошт

هیچ کس را همچو من، دور جهان حیران نداشت

Чанд рӯзии рухсатами даҳ то кунам дармони худ

چند روزی رخصتم ده تا کنم درمان خود

Гарчи ҳаргизи дарди беморони дил , дармон надошт

گرچه هرگز درد بیماران دل، درمان نداشت

Мухтасар кардам ҳадиси ҳоли худ дар хизматат

مختصر کردم حدیث حال خود در خدمتت

Варна чун авсофи ту , дрддлм поён надошт

ورنه چون اوصاف تو، درددلم پایان نداشت