Коми бхшо ! з ту шуд харбузае лутфи маро
کام بخشا! ز تو شد خربزه ای لطف مرا
Ҳамчуи ҳурони биҳиштии хушу покизаи сиришт
همچو حوران بهشتی خوش و پاکیزه سرشت
Дода деҳқони ивази об ба ӯ шарбати қанд
داده دهقان عوض آب به او شربت قند
« ҳаркасии он дуруди оқибати кор ки кишт »
«هرکسی آن درود عاقبت کار که کشت»
Чун ту ширинӣ ҳар ҳарфи накӯ май доне
چون تو شیرینی هر حرف نکو می دانی
« муддаӣ гар накунад фаҳми сухан , гӯи сару хишт »
«مدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت»
Буд чун лоиқи базми ту , муносиб дидам
بود چون لایق بزم تو، مناسب دیدم
Каз биҳишти омадаро боз фиристам ба биҳишт
کز بهشت آمده را باز فرستم به بهشت