Чу сомони ъушрат муҳайё шавад

چو سامان عشرت مهیا شود

Шароби он замон гар банушӣ равост

شراب آن زمان گر بنوشی رواست

Ба дасти тиҳии соғар май мгир

به دست تهی ساغر می مگیر

Ки гули шох бебаргро бднмост

که گل شاخ بی برگ را بدنماست