Моием ки доғи дили мо носур аст

ماییم که داغ دل ما ناسور است

Аз пой фитодаему манзил давр аст

از پای فتاده ایم و منزل دور است

Аҳволи худ аз касе чаҳ пинҳон дорем

احوال خود از کسی چه پنهان داریم

Чун зулф , парешонеи мо машҳур аст

چون زلف، پریشانی ما مشهور است