Чун шуълаи з хеш бош афрӯхтанӣ

چون شعله ز خویش باش افروختنی

Зотӣ буд ин ҳунар , на омухтанӣ

ذاتی بود این هنر، نه آموختنی

Кӯи оташи ишқӣ , ки шуда дар тани ман

کو آتش عشقی، که شده در تن من

Чун ришта ӣ шамъ , ҳар раҳгӣ сӯхтанӣ

چون رشته ی شمع، هر رگی سوختنی