Дамид гирди лаби ҷӯии хати зангорӣ

از مروت نیست پیشش بحر را خواندن سخی

Биёад ва дар қадаҳи афкани шароби гулнорӣ

وز سبکباری ست گفتن کوه را نزد ش حلیم

Сабои шароби сафои рехт дар пиёлаи гул

ای عیون اختران از خاک در گاهت کحیل !

Ба як пиёлаи мли гашт рӯй гули норай

وی جبین آسمان از داغ فر مانت وسیم

Замони замон гуласту авони соғар май

هم به جنب همتت گردون خسیس ومه گد ا

Киоварӣ май агар дар замони гули норай

هم به خیل حشمتت دریا بخیل وکان لئیم

Биёади тафарруҷи оёти сунъ борӣ кун

سفره ی افلا ک را رای تو بخشد قرص چاشت

Ки додааст бар абр ва ин ҳамаи гуҳарборӣ ?

ابلق ایام را جودت دهد وجه فضیم

Ниҳоди гунбади гули байн ки аз марду лаъл

می کند ثابت به برهان های قاطع تیغ تو

Ниҳодаанд ва дар ӯ мекунанд зари корӣ

کوشهاب ثاقب است وخصم شیطان رجیم

Муҳандисони ҳавои зи нуқтаи борон

در میان روز وشب گر تیغ تو سدی کشد

Бар оби доираҳо май кашанди пургорӣ

خیل شب زان پس نیارد سر بر آوردن زبیم

Чу қурси гарм фалак дид гул даҳан багушӯд

کعبه درگاه توست اندر مقامی کاسمان

Надонамаш зиҳ чаҳ пайдо шуд ин шиками хорӣ

بسته احرام عبادت گرددش گرد حریم

Шаби дароз ба таҳсили илми ҳикмати айн

خویشتن را دشمنت بر تیغ دولت می زند

Басо ки наргис мискин кашида бедорӣ

لاجرم پروانه سان می سوزد از تاب الیم

Зиришк чашм надорад ки лоларо бинад

از در اصحاب دولت می توان گشت آدمی

Ки лола низ чаро мекунад каллаи дорӣ ?

یافت از اقبال ایشان پایه ی انسان رقیم

Усӯлу ҳикмати бед ва хилофяш бингар

ای عدو در زیر شیر رایت او شد که هیچ

Шинави каломи қиморӣу мантиқи сорӣ

در نمی گیرد سگی وروبهی با این غنیم!

Фиғони зи дарди дилсору нолаи саҳараш

با قضا حیلت چه آرزد زانکه در روز اجل

Ки ҳаст дар дилсор иллатии сорӣ

عاجز است از دفع دشمن سوزن چو موی سیم

Агар зиёд на бӯеи шунӯд чун ёқӯб

خصم بالین سلامت را کجا بیند به خواب

Чаро ба қҳқаҳ хандид Кебеки кҳсорӣ ?

زا نکه آن سر کش زیادت می کشد پا از گلیم

Шукуфаи пеши рӯи лашкар баҳор омад

پادشا ها در بهار دولتت من بی نوا

Ки пер ба з барои сипоҳи солорӣ

هستم آن بلبل که چون عنقاست مثل من عدیم

Аҷаб ки дидаи наргиси назар ба мардуми ҳеҷ

گرچه بیمار است طبعم قوتی دارد سخن

намекунад назараш бар худаст пиндорӣ

ورچه باریک است معنی دارم الفاضی جسیم

Ниҳоди шохи шаҷари таҳтаҳои бзозӣ

گر به دست دیگری آرم سخن عیبم مکن

Кушодаи боди сабои кулбаҳои атторӣ

زان سبب کز دست خویشم در عذابی بس الیم

зи ҷаъди ғолияи буии бунафша рӯй замин

تا ندید گل بود هر سال بلبل در بهار

Ниҳоди холи рухи глрхони Фархорӣ

در بهار کامرانی دولتت بادا ندیم !