Он парии чеҳра ки моро нигарон ме дорад

آن پری چهره که ما را نگران می‌دارد

Чашм бо моу назар , бо дгарон ме дорад

چشم با ما و نظر، با دگران می‌دارد

Зери лаб май даҳуми ваъда , ки комат бидиҳам

زیر لب می‌دهم وعده، که کامت بدهم

Ғолиб онаст ки моро ба забон , ме дорад

غالب آن است که ما را به زبان، می‌دارد

Дӯш гуфтам ки ғамат , ҷон маро дод ба бод

دوش گفتم که غمت، جان مرا داد به باد

Гуфт эй сода , ҳанузат ғам ҷон ме дорад

گفت ای ساده، هنوزت غم جان می‌دارد

Ройгон , чун сару зар дар қадамаш , май бозам

رایگان، چون سر و زر در قدمش، می‌بازم

Сар чаро бар ман шӯрида , гарон медорад ?

سر چرا بر من شوریده، گران می‌دارد؟

Ағии гул аз ҳоли дили булбул бечора бипурс

اغی گل از حال دل بلبل بیچاره بپرس

То ин ҳамаи фарёд ва фиғон медорад ?

تا این همه فریاد و فغان می‌دارد؟

Гар ба дидори ту фарсӯдае , осӯда шавад

گر به دیدار تو فرسوده‌ای، آسوده شود

Мояи ҳасани рахтро чаҳ зиён , медорад ?

مایه حسن رخت را چه زیان، می‌دارد؟

Хабарат нест ки дар боғи ҷамолат , ҳамаи шаб

خبرت نیست که در باغ جمالت، همه شب

Чашми ман оби гулу сарв равон ме дорад

چشم من آب گل و سرو روان می‌دارد

Рафта буд аз сари қлошӣу риндӣ , салмон

رفته بود از سر قلاشی و رندی، سلمان

Чашми сармасти туаш , боз бар он ме дорад

چشم سرمست تو‌اش، باز بر آن می‌دارد