Дар азал , акс май лаъли ту дар ҷом , афтод

در ازل، عکس می لعل تو در جام، افتاد

Ошиқи сӯхтаи дил , дар тамаъ хом афтод

عاشق سوخته دل، در طمع خام افتاد

Ҷоми намоами зи нақли лаби ту , нақулӣ кард

جام نمام ز نقل لب تو، نقلی کرد

Рози сари бастаи хам , дар даҳан ом афтод

راز سر بسته خم، در دهن عام افتاد

Холи мишкӣни ту бар оризи гандум гаван дид

خال مشکین تو بر عارض گندم گون دید

Одам омад зи паии дона ва дар дом афтод

آدم آمد ز پی دانه و در دام افتاد

Боди зуннори сари зулфи ту , аз ҳам багушӯд

باد زنار سر زلف تو، از هم بگشود

Сад шикаст аз тарафи куфр дар ислом афтод

صد شکست از طرف کفر در اسلام افتاد

Дӯш бар куштани ушшоқ , тФол ме кард

دوش بر کشتن عشاق، تفال می‌کرد

Аввалин қуръа ки зад , бар ман бад ном афтод

اولین قرعه که زد، بر من بد نام افتاد

Сӯсани андари чаман , озодӣ қадаш ме кард

سوسن اندر چمن، آزادی قدش می‌کرد

Норванро зи ҳасад , ларза бар андом афтод

نارون را ز حسد، لرزه بر اندام افتاد

Санами чин , ба ҷамоли ту , ташаббуҳ ме кард

صنم چین، به جمال تو، تشبه می‌کرد

Номи маъбудӣ аз он рӯй , бар асном афтод

نام معبودی از آن روی، بر اصنام افتاد

Ишқам аз рӯй тибқ , пардаи тақвои бардошт

عشقم از روی طبق، پرده تقوی برداشت

Табли пинҳон чаҳ занам , ташти ман аз бом афтод

طبل پنهان چه زنم، طشت من از بام افتاد

Дӯши салмон ба қалам , шарҳи дили худ , ме дод

دوش سلمان به قلم، شرح دل خود، می‌داد

Оташи андари варақу дӯд , бар ақлом афтод

آتش اندر ورق و دود، بر اقلام افتاد