Агар рӯзӣ ,нигорамро сӯии бустон , гузор уфтад

اگر روزی، نگارم را سوی بستان، گذار افتد

Ҳамоно бар гули рӯйиш , чу ман , ошиқ , ҳазор уфтад

همانا بر گل رویش، چو من، عاشق، هزار افتد

Бихандади ғунча бар лола , чу лаълаш , дар калом ояд

بخندد غنچه بر لاله، چو لعلش، در کلام آید

Бипечад бар самани сунбул , чу зулфаш , бар изор уфтад

بپیچد بر سمن سنبل، چو زلفش، بر عذار افتد

Зиришки лолаи рӯйиш , саман бар хок , биншинад

زرشک لاله رویش، سمن بر خاک، بنشیند

зи шарми сунбули зулфаш , бунафша , сӯгвор уфтад

ز شرم سنبل زلفش، بنفشه، سوگوار افتد

Ба гирд дида мегардад ки то рӯй ва лабаш бинад

به گرد دیده می‌گردد که تا روی و لبش بیند

Дили ман зон миён , тарсам , ки нои гуҳ бар канор уфтад

دل من زان میان، ترسم، که نا گه بر کنار افتد

Ҳронкси кони лабу дандон чу ёқӯт ва чу дар бинад

هرآنکس کان لب و دندان چو یاقوت و چو در بیند

зи чашмаш бе гумони лўлўу лаъл обдор уфтад

ز چشمش بی گمان لولو و لعل آبدار افتد

Вар аз чини лаби зулфаш , сабо , бӯе ба боғи орад

ور از چین لب زلفش، صبا، بویی به باغ آرد

Чаман аз накҳаташ , бар лодану машк ттор уфтад

چمن از نکهتش، بر لادن و مشک تتار افتد

Биафтад бори андӯҳи фироқаш , аз дили салмон

بیفتد بار اندوه فراقش، از دل سلمان

Варогар назд он танги шукри як лаҳза , бор уфтад

ورا گر نزد آن تنگ شکر یک لحظه، بار افتد