Дили насиб аз гули рухсори ту , хорӣ дорад

دل نصیب از گل رخسار تو، خاری دارد

Хотир аз раҳгузарат , баҳра ғуборӣ дорад

خاطر از رهگذرت، بهره غباری دارد

Дида дар хилвати васл ту надорад , роҳӣ

دیده در خلوت وصل تو ندارد، راهی

Кор , кори дил тангаст , ки борӣ дорад

کار، کار دل تنگ است، که باری دارد

Ғам айём хӯрам , ё ғами худ , ё ғами дӯст ?

غم ایام خورم، یا غم خود، یا غم دوست؟

Ғам ман нест аз он ғам ки шуморӣ дорад

غم من نیست از آن غم که شماری دارد

Дӯши сад бор ба теғ мижа ам зад чашмат

دوش صد بار به تیغ مژه‌ام زد چشمت

Ки ба ҳар гӯша чу ман кушта , ҳазорӣ дорад

که به هر گوشه چو من کشته، هزاری دارد

Гила кардам , даҳанат гуфт : магӯ ҳеҷ ки ӯ

گله کردم، دهنت گفت: مگو هیچ که او

Маст буд , имшабу имрӯз хуморӣ дорад

مست بود، امشب و امروز خماری دارد

Олимии ғарқаи дарёии ҳаво ва ҳавасанд

عالمی غرقه دریای هوا و هوسند

Ҳар касе хотири ёрӣ ва диёрӣ дорад

هر کسی خاطر یاری و دیاری دارد

Зини миён , хотири осӯда касе рост ки ӯ

زین میان، خاطر آسوده کسی راست که او

Домани дӯст , гирифтаст ва канорӣ дорад

دامن دوست، گرفتست و کناری دارد

Баҳр , меҷӯшаду ҷуз бод надорад дар каф

بحر، می‌جوشد و جز باد ندارد در کف

Садаф оварда ба каф , дар ва қарорӣ дорад

صدف آورده به کف، در و قراری دارد

Пои бод аз паии он , ҳар нафасӣ май бӯсам

پای باد از پی آن، هر نفسی می‌بوسم

Ки ба хоки сари кӯии ту , гузорӣ дорад

که به خاک سر کوی تو، گذاری دارد

Нест дар кӯии ту корӣ , дгаронро лекин

نیست در کوی تو کاری، دگران را لیکن

Бо сари кӯии ту салмон , сарукорӣ дорад

با سر کوی تو سلمان، سروکاری دارد