Чун таҳаммул мекунад тани суҳбати пероҳанаш

چون تحمل می‌کند تن صحبت پیراهنش

Чун кунад афтодааст он ин замон дар гарданаш ?

چون کند افتاده است آن این زمان در گردنش؟

Даст дар гардани гуҳӣ ар кард бо ӯ ё ки ёфт

دست در گردن گهی ار کرد با او یا که یافت

Ҷузи раҳи пероҳани давлати зиҳии пероҳанаш

جز ره پیراهن دولت زهی پیراهنش

Сӯхтам дар оташаш чун авд ва зонам бим нест

سوختم در آتشش چون عود و زانم بیم نیست

Бим он дорам ки дӯд ман бигирад доманаш

بیم آن دارم که دود من بگیرد دامنش

Қӯти сабрам чу кӯҳӣ буд аз он коҳӣ намонад

قوت صبرم چو کوهی بود از آن کاهی نماند

Бас ки ишқаш медиҳад бар боди ҷӯи ҷӯи хирманаш

بس که عشقش می‌دهد بر باد جو جو خرمنش

Ҳар дам аз шавқи ту ориф медиҳад ҷонӣ чу ҷом

هر دم از شوق تو عارف می‌دهد جانی چو جام

Боз соқӣ мекунад равшани равонӣ дар таниш

باز ساقی می‌کند روشن روانی در تنش

Ҳоҷӣ ар дар кӯй ӯ ёбад мақомӣ аз ҳарам

حاجی ار در کوی او یابد مقامی از حرم

Рӯй бар тобади бигардади баъд аз он пероҳанаш

روی بر تابد بگردد بعد از آن پیراهنش

Ҷусти дили роҳӣ казон раҳи пеш боз ояд ниҳон

جست دل راهی کزان ره پیش باز آید نهان

Бар ду чашми ангуштро бинмуд роҳии равшанаш

بر دو چشم انگشت را بنمود راهی روشنش

Ман ғубори роҳи ёрами ёр чун оби ҳаёт

من غبار راه یارم یار چون آب حیات

Шукри эзадро ки бар хотир намеояд маниш

شکر ایزد را که بر خاطر نمی‌آید منش

Ёр май ҷӯӣ рафиқ туаст ва инак ме равад

یار می‌جویی رفیق توست و اینک می‌رود

Хез ҳамчун гирди салмони даст дар гардани занаш

خیز همچون گرد سلمان دست در گردن زنش